We kennen hem misschien meer van zijn scherpe grappen en schaterende lach, maar het onderwerp ouderenzorg is iets wat hem aan het hart gaat. Zanger en entertainer Gerard Joling (58) maakte al meerdere programma’s op het gebied van ouderenzorg en bezocht daarvoor veel verschillende tehuizen. “Er zijn bijna een miljoen eenzame ouderen in Nederland, dat is ongelooflijk triest en daar moet wat aan gebeuren.”

Je maakte meerdere programma’s over ouderenzorg, waarom is dit zo’n belangrijk onderwerp voor je?

“Er zijn tegenwoordig geen verzorgingstehuizen meer, maar alleen bejaardentehuizen. In sommige huizen zitten mensen met een visuele beperking samen met mensen waarbij dementie net is ontdekt. Dan zitten er gewoon ‘gezonde mensen’ in zo’n tehuis en dat is een trieste zaak. Ik richt me wat meer op de eenzame ouderen. Er is te weinig tijd voor de werknemers om aandacht te geven aan alle bewoners. Er is weinig tijd voor spellen en een wandelingetje, terwijl dat juist zo belangrijk is. Daarom is het zo goed dat er vrijwilligers zijn. Ik denk dat sommige tehuizen zonder vrijwilligers niet eens kunnen bestaan.”

Die eenzame ouderen, waarom die groep?

“Er zijn bijna een miljoen eenzame ouderen in Nederland. Eenzaam betekent dat mensen soms al drie maanden niemand over de vloer gehad hebben, er komt dan echt niemand meer. Daarom willen we aankaarten dat het echt enorm belangrijk is om dingen voor de ouderen te doen, ook als je zelf geen familie in een tehuis hebt, kun je hier wel helpen. Als is het maar een taartje eten, bakkie koffie drinken of een gesprek. Ik vind het altijd zo triest als ouderen naderhand zeggen ‘oh, hier kan ik weer een paar weken op teren’, dat is toch triest?”

Waarin schiet Nederland volgens jou tekort op het gebied van ouderenzorg?

“Het is een ongelooflijk hard gelach dat de werkdruk zo hoog is in de zorg. Ik denk dat de politiek dat heel goed moet bespreken. Natuurlijk wordt het wel besproken door 50plus en Geert Wilders en andere grote jongens, maar het moet er doorheen. Er moet gewoon meer geld komen. Natuurlijk, als je Nederland vergelijkt met andere landen doen we het best goed. Maar die eenzame ouderen moeten geholpen worden. De ouderen die in het tehuis zitten en goed ter been zijn, al is het met een rollator of elektrisch autootjes, die kunnen nog wat. Er zijn gewoon heel veel mensen die afhankelijk zijn van andere mensen en voor die mensen moeten we zorgen.”

Je bent voor verschillende programma’s in veel tehuizen geweest. Wat is een moment dat veel indruk op je heeft gemaakt?

“We waren op een gegeven moment bij een tehuis in het midden van het land. Wij hebben, met behulp van verschillende sponsoren natuurlijk, gezorgd dat er een bioscoopzaal kwam met koptelefoons, waar oude films en muziek afgespeeld kunnen worden. Dit is heel belangrijk, want het is een feest van herkenning. Bij mensen waarbij het korte termijn geheugen verdwenen is, werkt het langetermijngeheugen vaak nog wel. Dit soort dingen zijn dan erg waardevol. Voor mij maakte het veel indruk want je de impact van zo’n actie zie je á la minute. De mensen straalden van blijdschap.”

Welk ouderenprogramma vond je het leukst om te maken?

“Kiezen is onmogelijk, ik kan niet zeggen dat het ene programma leuker is om te maken dan het andere. Bij alle programma’s draait het om de blijdschap en gezelligheid. Natuurlijk, het ene seizoen wordt er meer gelachen en het andere meer gehuild, maar het is allemaal even waardevol. Er zijn dingen die veel indruk op je maken. Met name dat mensen zo oud worden en echt vereenzamen. Dat ze 102 zijn, maar dat het eigenlijk niet meer hoeft voor hen. Geen familie meer, geen vrienden en kennissen. Dat maakt altijd veel indruk. Daarnaast natuurlijk de verhalen van oudere mensen over hun leven, dat is altijd indrukwekkend. We zijn nu bezig met The Voice Senior. We zien daar mensen van 65 tot 93. Soms zie je dan een senior en denk je: ja, zo kan het ook. Als je gewoon nog goed ter been bent, kun je dit soort dingen allemaal doen. Dat is natuurlijk fantastisch.”

Hoe ga jij zelf om met ouder worden?

“Laten we het zo zeggen, er komen alleen maar dingen bij en er gaat niets weg. Dat merk ik zelf ook wel. Je hoort het ook altijd; mensen krijgen last van hun heupen, slijtage in de rug en knieën en zo gaat dat door. Nu ben ik natuurlijk nog niet zo oud, ik ben 58, maar ik ben ook niet jong meer. Dus het zijn wel dingen waar je aan denkt. Ik zie in ieder geval wel voorbeelden van: nou zo moet het niet.”

Hoe moet het dan niet?

“Misschien moeten de mensen van mijn generatie kijken of ze met zes andere mensen een huis kunnen huren en kunnen zorgen dat er 24 uur per dag iemand aanwezig is. Een aantal mensen aannemen en dat de zorg dan meer die kant op gaat. Dat moet natuurlijk financieel ook wel kunnen, maar als het kan, denk ik dat dit een goede oplossing kan zijn.”

Wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat het voor de ouderen in de verzorgingstehuis beter wordt?

“Het zijn eigenlijk een paar dingen; er moeten nog meer vrijwilligers komen, er moet meer geld komen voor de zorg en er moet meer entertainment komen in de tehuizen. Dat hoeft niet altijd een artiest te zijn, al is het een potje bingo of sjoelen of gewoon even rondslenteren in het winkelcentrum. Ergens anders een kopje koffie drinken en een gebakje eten dan op de plek waar je altijd zit. Ze moeten er even uit zijn, dat is gewoon ongelooflijk belangrijk.”