Ouderen altijd eenzaam wachtend achter de geraniums? Dat gaat lang niet altijd op. Zeker niet voor Loes Vastenburg (85) en Bep Theebe (85). “Ik voel me niet eenzaam”, zegt Loes. “Ik zit dan wel sinds dit jaar in een verzorgingstehuis door een hersenbloeding, maar gelukkig heb ik mijn man nog en mag hij hier ieder weekend slapen. Bovendien is het personeel hier heel erg aardig en krijgen we regelmatig visite, dus dat scheelt ook heel veel.”

Het echtpaar doet nog hartstikke veel leuke dingen samen. “Hij leest voor uit een boek, want lezen lukt me niet meer, of we zijn lekker aan het kletsen”, vertelt Loes. “Maar we gaan ook vaak naar buiten om te wandelen. Nouja, hij wandelt en duwt hij mij voort. Buiten zijn vind ik heerlijk. Met mijn nieuwe elektrische rolstoel is het voor hem ook makkelijker om mij mee te nemen naar buiten en dan ook echt een stuk te wandelen”, vertelt ze. “We gaan ook vaak dagjes weg met het verzorgingstehuis. Laatst zijn we naar zee geweest. Er was toen geregeld dat we met een rupsvoertuig het strand op konden. En we zijn ook al een keer met een rondvaartboot mee geweest. Maar we gaan ook regelmatig naar onze kinderen of kleinkinderen. Nee, ik zit niet bepaald achter de geraniums”, lacht ze.

Super Nintendo

Dit geldt ook voor Bep Theebe. Zij woont nog thuis samen met haar man. “Puzzelen, haken en in de tuin werken doe ik heel graag. En iedere ochtend tijdens de koffie speel ik een potje Tetris op de Super Nintendo”, vertelt ze lachend. “Maar ik zit ook best vaak achter de computer. Op Pinterest bijvoorbeeld, daar kan ik allemaal leuke plaatjes opzoeken. Of Facebook, maar dan wel onder de naam van mijn man. Ik zoek dan naar oude foto’s van het vroegere Hilversum.”

Beide vrouwen krijgen ook nog regelmatig mensen op visite. “Niet meer zo vaak als vroeger”, vertelt Bep. “Maar dat is ook niet zo gek. Iedereen werkt tegenwoordig en heeft het druk. Dus dat vinden we helemaal niet erg. En bijna iedere zaterdagavond gaan we naar mijn dochter en haar man om te Klaverjassen en te eten. Hun buurman komt dan ook. Dat is altijd hartstikke gezellig!”
Ook Loes heeft aanloop genoeg. “Onze vrienden komen vaak langs en ook de kinderen, kleinkinderen en inmiddels ook achterkleinkinderen zien we regelmatig”, vertelt ze. “Maar ik vind het vooral gewoon heel fijn dat mijn man hier dagelijks is.”